Wielki brylantowy walc (słow. Veliki briljantni valček) – postmodernistyczny dramat społeczny autorstwa słoweńskiego pisarza, Drago Jančara pochodzący z 1985.
Utwór opowiada historię słoweńskiego naukowca Simona Vebera, który jest historykiem piszącym rozprawę naukową o Sewerynie Drohojowskim, Polaku, uczestniku powstania listopadowego. Budzi się on pewnego dnia w szpitalu psychiatrycznym, co początkowo bierze za żart zorganizowany przez kolegów, ale z czasem, po rozmowach z pielęgniarzem Volodją (mrożkowskim prostakiem, który całe życie spędził w szpitalu i nie zna świata zewnętrznego, który wcale go nie interesuje), dochodzi do wniosku, że sprawa jest poważna. Szpital nosi nazwę „Wolność wyzwala” (słow. Svoboda osvobaja), co nasuwa uzasadnione skojarzenia z niemieckim napisem "Arbeit macht frei" umieszczonym nad bramą KL Auschwitz. Szpitalem zarządza Doktor, wcielający w życie innowacyjne metody terapeutyczne (nie "wypędza" on z pacjentów postaci, z którymi się identyfikują, ale stara się ich z nimi w pełni zintegrować). Współpracuje z nim Volodja i dwaj specjaliści od metafory (starszy i młodszy). Wszyscy oni tworzą sprawnie działający zespół.