Uczestniczył w kursie otoneurochirurgii oraz mikrochirurgii ucha środkowego w Grenoble (13–16 marca 1978). Brał udział w kilkudziesięciu krajowych i zagranicznych zjazdach i sympozjach laryngologicznych, m.in. w Bratysławie, Budapeszcie, Bukareszcie, Chemnitz, Debreczynie, Dreźnie, Grenoble, Istambule, Jenie, Jerozolimie, Kolonii, Paryżu, Peczu, Pretorii, Zurychu i in.

W latach 1979–1980 pracował na uniwersytecie w Getyndze jako gastarzt, zajmując się leczeniem chirurgicznym porażeń nerwu twarzowego i operacjami ślinianki przyusznej, z zachowaniem nerwu twarzowego, jak również rozmaitych typów przeszczepów tego nerwu.

W latach 1984–1988 przebywał w Zairze, gdzie objął stanowisko szefa laryngologii w szpitalach górniczych w Katandze, a jednocześnie profesora Katedry Laryngologii Uniwersytetu Narodowego UNAZA (Université nationale du Zaïre).

Po powrocie z Zairu, w latach 1989–1995 pracował w Klinice Otolaryngologii Centralnego Szpitala Klinicznego w Warszawie.

Na emeryturze, praktykował w Spółdzielni Lekarzy Specjalistów „Eskulap” w Białymstoku.

Publikacje naukowe Dorobek naukowy J.