W latach 1893-1895 doradcą wojskowym Dowództwa Okręgu Marynarki Wojennej Triest, a w 1896 roku został przewodniczącym Komisji Rejestracyjnej w stopniu komandora (niem. Linienschiffskapitän) oraz został nobilitowany przez cesarza Franciszka Józefa. Podczas rozruchów na Kreice w trakcie wojny grecko-tureckiej, uczestniczył jako dowódca okrętu SMS „Kronprinzessin Erzherzogin Stephanie”, w morskiej blokadzie wyspy. Po awansie na kontradmirała (niem. Kontreadmiral) w 1901 roku został mianowany dowódcą okręgu wojskowego Treist, będąc równocześnie dowódcą eskadry na Morzu Adriatyckim. Od 1904 roku pełnił funkcję zastępy szefa Departamentu Marynarki w Ministerstwie Wojny Austro-Węgier, którym był wówczas adm. Rudolf Montecuccoli. 30 października 1910 roku został awansowany do stopnia admirała, a na początku następnego roku został przeniesiony w stan spoczynku.
Odznaczenia Odznaczenia adm.