Abd Allah Ibn al-Abbas (arab. عَبْد ٱللَّٰه ٱبْن عَبَّاس) (w źródłach często jako Ibn Abbas), ur. ok. 617–619 w Mekce, zm. 687/8 w At-Ta’ifie – brat stryjeczny Mahometa, tradycyjnie uważany za ojca muzułmańskiej teologii.
Życiorys thumb|Meczet Abd Allaha Ibn al-Abbasa w At-Ta’ifie Był synem Abbasa i Umm al-Fadl Lubaba al-Kubra, która była siostrą Majmuny, ostatniej żony Mahometa, oraz Lubaby al-Sughry, matki Chalida Ibn al-Walida. Brał udział w arabskim podboju Egiptu (639–641), w kampanii w Ifrikijji (647–648), oraz w Gorganie (w przybliżeniu dzis. Golestan) (650–651). Zgodnie z tradycją jego rady mieli szukać już Umar (634–644) i Usman (644-656), jest to jednak z pewnością późniejsza inwencja. W rzeczywistości jego aktywny udział w życiu politycznym rozpoczął się za panowania Alego (656–661). Niemniej w 655 Usman miał mu powierzyć przewodzenie pielgrzymce, zaszczyt, który rok później miał go spotkać również z rąk Alego.