Studiował sztuki piękne w Paryżu, gdy wybuchła wojna, a jego jedyną działalnością komercyjną było tworzenie kopii innych dzieł. Castres, którego rodzina miała hugenockich przodków, czuł się zobowiązany do pomocy Francji w wojnie z Prusami. Zgłosił się na ochotnika jako sanitariusz i zdobył konia oraz wóz, którym przewoził rannych z pola bitwy do punktów pomocy. Castres który towarzyszył Armée de l’Est podczas internowania, stworzył później wiele nieheroicznych przedstawień wydarzeń z wojny, które zostały dobrze przyjęte i przyniosły mu sławę.
Aby jak najlepiej przygotować się do zlecenia, Castres spędził zimę 1876–1877 w Les Verrières, szkicując i malując krajobraz, co miało mu pomóc w dokładniejszym odtworzeniu go na panoramie. Castres pracował nad panoramą przez pięć miesięcy z zespołem dziesięciu malarzy, którzy w dużej mierze nie zostali wymienieni jako autorzy, choć wiadomo, że był wśród nich Ferdinand Hodler. Castres chciał stworzyć odpowiednią atmosferę, więc namalował panoramę tak, jakby widz znajdował się w środku sceny, a nie patrzył na nią z góry.