Powiat tarnowski (niem. Bezirk Tarnow) – dawny powiat w Królestwie Galicji i Lodomerii, kraju koronnym Cesarstwa Austrii, funkcjonujący w latach 1854–1867. Siedzibą starostwa był Tarnów.
Historia
W latach 1782–1850 Tarnów był siedzibą cyrkułu tarnowskiego, w tym okresie funkcjonował dwustopniowy system administracyjny złożony z cyrkułów i dominiów (niem. Landgut), które były filarem systemu feudalnego. Uwłaszczenie chłopów w Galicji wymusiło przebudowę systemu administracyjnego. Zręby nowego systemu powstały w latach 1850–1855.
Zalążkiem powiatu tarnowskiego był utworzony w końcu 1850 roku urząd powiatowy (niem. Bezirkshauptmannschaft) podporządkowany rejonowi rządowemu (niem. Regierungsgebiet) w Krakowie. W 1854 w Galicji wprowadzono trójstopniowy podział administracyjny złożony z cyrkułów (niem. Kreise), 179 powiatów (niem. Bezirke), a jednostkami najniższego szczebla (od 1956 roku) były gminy (niem. Gemeinde) i równoważne z nimi dominia na obszarach należących do właścicieli ziemskich. Właścicielom dominiów odebrano jednak władzę sądowniczą. Powiat był jednocześnie organem władzy administracyjnej i sądowniczej na najniższym szczeblu.