Aleksander Schillak (ur. 21 lutego 1910 w Trzemesznie, zm. 25 marca 1982 w Krakowie), polski inżynier hutnik, dyrektor zakładów hutniczych, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.
Życiorys Był synem Piotra (przedsiębiorcy budowlanego) i Marii z Tichmannów. Ukończył państwowe gimnazjum klasyczne w Trzemesznie, w 1933 podjął studia na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie, ale przerwał naukę po roku ze względu na trudności finansowe. Po powrocie na Akademię łączył studia z pracą w kopani "Wanda-Lech" w Nowym Bytomiu, później w koncernie "Huta Pokój". Studia ukończył w 1939, dyplom otrzymał dopiero po wojnie w 1945. Od 1937 pracował w zakładach L. Zieleniewskiego w Krakowie, kolejno w laboratorium technologicznym, w odlewni, hurtowni i cynkowni. Uczestniczył w kampanii wrześniowej, po której trafił do niewoli niemieckiej. Zbiegł z niewoli i powrócił do Krakowa, gdzie kontynuował pracę w zakładach Zieleniewskiego; od 1942 zatrduniony był w Odlewni Maszyn i Narzędzi Rolniczych w Charsznicy. Poszukiwany przez gestapo, od 1944 ukrywał się.