Jan Antoni Kiełpiński (ur. 18 stycznia 1900 w Krakowie, zm. 6 października 1985 tamże) – polski inżynier rolnik, specjalista łąkarstwa i gospodarski górskiej, wykładowca akademicki, profesor zwyczajny, taternik.
Życiorys Urodził się 18 stycznia 1900 w Krakowie. Uczęszczał do III Państwowego Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego, gdzie w 1918 zdał maturę z odznaczeniem. Studiował w Studium Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego, a po jego ukończeniu odbył praktykę rolniczą. W 1925 został zatrudniony w Państwowej Szkole Gospodarstwa Wiejskiego w Cieszynie na stanowisku asystenta. W latach 1927–1929 pracował jako starszy asystent w Zakładzie Uprawy Roli i Roślin Politechniki Lwowskiej. W tym okresie zajmował się przede wszystkim prowadzeniem doświadczeń łąkowych na torfach. W 1929 otrzymał stypendium na odbycie specjalizacji w zakresie uprawy łąk i pastwisk górskich w Zakładzie Uprawy Roli i Roślin Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1936 uzyskał stopień doktora nauk rolniczych na podstawie badań nad glebami hal tatrzańskich. W latach 1934–1945 był zatrudniony jako wykładowca rolnictwa, najpierw w Państwowej Szkole Przemysłowej, a później w Szkole Melioracyjnej w Krakowie.