Stanisław Piasek (ur. 18 sierpnia 1894 w Suchej, zm. 1 września 1935 w Warszawie) – polski działacz niepodległościowy, tapicer-dekorator, starszy sierżant rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, strażnik Straży Marszałkowskiej.
Życiorys Syn Andrzeja i Julii z Knapczyków urodzony 18 sierpnia 1894 we wsi Błondzonka, przynależnej do Suchej, w ówczesnym powiecie żywieckim Królestwa Galicji i Lodomerii. Ukończył czteroklasową szkołę powszechną w rodzinnej miejscowości. Mając 15 lat wyjechał do Bielska, gdzie przez cztery lata praktykował tapicerstwo i dekoratorstwo. Po odbyciu praktyki pracował w Wiedniu i Budapeszcie jako czeladnik tapicerski. 15 maja 1914 wrócił do Suchej i wstąpił do Związku Strzeleckiego.
19 września 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Walczył w szeregach I baonu 2 pułku piechoty. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) pozostał w 2 pp, który został włączony do Polskiego Korpusu Posiłkowego. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) dołączył do II Korpusu Polskiego w Rosji. Po bitwie pod Kaniowem (11 maja 1918), uniknął niemieckiej niewoli i dostał się do Żytomierza, gdzie wstąpił do tajnej organizacji pod dowództwem pułkownika Grabowskiego. Od 5 września 1918 walczył na Kubaniu w szeregach Polskiego Oddziału przy rosyjskiej Armii Ochotniczej, a później w 4 Dywizji Strzelców Polskich.