Oberstleutnant), przebywał w Imperium Rosyjskiem reprezentując Sztab Generalny na spotkaniach z rosyjskimi wojskowymi w Petersburgu i Moskwie. W latach 1884-1888 wykładał strategię i historię wojskowości w Szkole Wojennej w Wiedniu. Po awansie na generała majora (niem. Generalmajor) w 1891 roku objął funkcję szefa biura Sztabu Generalnego ds. operacyjnych, a następnie został dowództwo nad. Brygadą Piechoty w Klagenfurcie. W 1895 roku 12. Dywizją Piechoty w Krakowie. W 1903 roku został dowódcą 1. Korpusu, a rok później otrzymał awans na generała artylerii (niem. Feldzeugmeister). Stanowisko to piastował do 1907 roku, kiedy przeszedł w stan spoczynku. Będąc na emeryturze zajął się opracowywaniem dziejów armii austriackiej i austro-węgierskiej w XIX wieku, wprowadzając nowe nazewnictwo kampanii wojennych Austrii. Od 1904 roku był szefem 90. Pułku Piechoty.