Zmianę energii atomu po umieszczeniu go w zewnętrznym polu magnetycznym wyraża wzór:
gdzie: – liczba kwantowa rzutu momentu magnetycznego, – indukcja magnetyczna, – magneton Bohra.
Efekt ten został wyjaśniony na gruncie fizyki klasycznej przez Lorentza.
Anomalny efekt Zeemana thumb|326x326px|Rozszczepienie Zeemana poziomu 5s rubidu Rb-87 w zależności od natężenia pola magnetycznego, zawierające rozszczepienie subtelne i nadsubtelne. Tutaj F = J + I, gdzie I – spin jądra (dla Rb-87, I = 3/2) Anomalny efekt Zeemana powstaje, gdy spin walencyjnej powłoki atomowej jest różny od zera. Wówczas zmiana energii opisana jest wzorem:
gdzie: – czynnik Landégo, – liczby kwantowe odpowiednio całkowitego momentu pędu, spinu i orbitalnego momentu pędu.
Efekt ten został wyjaśniony na gruncie fizyki kwantowej, na podstawie rozwiązania równania Pauliego dla przypadku cząstki obdarzonej spinem, umieszczonej w polu magnetycznym.
Zobacz też efekt Paschena-Backa efekt Starka równanie Diraca równanie Pauliego
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Fizyka atomowa Kategoria:Spektroskopia Kategoria:Zjawiska kwantowe Kategoria:Odkrycia nagrodzone Nagrodą Nobla w dziedzinie fizyki