Mansuet Ritter Versbach von Hadamar (ur. 26 lipca 1845 w Wiedniu, zm. 9 grudnia 1912 tamże) – generał piechoty (niem. General der Infanterie) cesarskiej i królewskiej Armii, w latach 1908-1912 komendant 2. Korpusu w Wiedniu.
Życiorys Po ukończeniu Terezjańskiej Akademii Wojskowej w 1864 roku, został przydzielony do służby w 63. Pułku Piechoty. W trakcie wojny prusko-austriackiej uczestniczył w walkach z Piemontczykami na froncie południowym. Po zakończeniu konfliktu uczęszczał do Szkoły Wojennej w Wiedniu, a w 1872 roku, po awansie na porucznika (niem. Oberleutnant), rozpoczął służbę w Sztabie Generalnym. W 1878, jako oficer w 7. Dywizji Piechoty, wkroczył wraz z innymi jednostkami Armii Austro-Węgier do Bośni i Hercegowiny. Następnie, w stopniu kapitana (niem. Hauptmann) służył w dowództwie wojsk okupacyjnych w Sarajewie. W 1886 roku awansował na majora i został przydzielony do sztabu 27. Dywizji Piechoty. Dwa lata później, już jako podpułkownik (niem. Oberstleutnant) objął dowództwo nad 16. Batalionem Jegrów, który wchodził w skład 39. Pułku Piechoty. W latach 1896-1899 został szefem I Departamentu Ministerstwa Wojny Austro-Węgier. Od 1903 roku, w stopniu Feldmarschalleutnant dowodził kolejno 44. Dywizją Landwehry i 13. Dywizją Landwehry. W 1908 roku został mianowany dowódcą 2.