22 września 1948 wrócił do CKW PPS.
W grudniu 1948 jako delegat z powiat Bielsko brał udział w Kongresie Zjednoczeniowym. Został wówczas wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (KC PZPR) oraz członka Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej. W 1949 przeniósł się do Warszawy i do 1949 był zastępcą kierownika Wydziału Szkolenia i Propagandy Centralnego Związku Spółdzielczego. W latach 1950–1951 pełnił funkcję posła w RP Finlandii. Następnie pracował w Towarzystwie Wiedzy Powszechnej. 28 marca 1953 na VIII Plenum KC PZPR został odwołany ze stanowisk zastępcy członka KC PZPR oraz członka Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej. W 1953 został naczelnikiem wydziału i p.o. dyrektora Centralnego Zarządu Szkolenia Zawodowego w Ministerstwie Przemysłu Drobnego i Rzemiosła, zaś następnie naczelnikiem Wydziału w Komitecie Drobnej Wytwórczości.
Opublikował dwie powieści: Lot bez skrzydeł (1929) i To nie dla nas… (1933), dwie broszury: Reforma szkolna ze stanowiska demokracji (1928) i O właściwe oblicze ideologiczne PPS (1946), a także szereg artykułów (m.in. w „Pamiętniku Lubelskim” i „Świetlicy”).
Z żoną Czesławą Haliną z d.