Wieżę, zdobioną blendami i okienkami oraz zwieńczoną blankami, nakrywa ceglany hełm z krzyżem.
Po zakończeniu II wojny światowej kościół został rekonsekrowany jako świątynia katolicka w dniu 29 listopada 1952 roku.
Do kościoła przylega otoczony kamiennym murem cmentarz z renesansową bramą.
Wyposażenie Wnętrze świątyni nakryte jest drewnianym stropem kolebkowym, pokrytym polichromią. Nawę okala dwukondygnacyjna empora, nad prezbiterium przechodząca w zdobioną rzeźbieniami jednokondygnacyjną. Lożę kolatorską ozdabiają rzeźbione herby. Malowane herby umieszczono także na balustradzie chóru. W wyższej partii chóru znajdują się organy. W ścianie północnej znajduje się drewniane XVIII-wieczne epitafium Christopha von Sack, którego popiersie otoczone jest herbami i rzeźbionymi postaciami.
Dawny ołtarz ambonowy, obecnie ze zdemontowanym koszem, został wykonany w moryńskim warsztacie H.B. Hattenkerella w 1748 roku. Nastawa ołtarzowa zdobiona jest kolumienkami, figurkami aniołków i bogatym ornamentem roślinnym.