Rudolf Prinz von Lobkowitz (ur. 16 sierpnia 1840 we Frischau, zm. 9 kwietnia 1908 w Wiedniu) – generał artylerii cesarskiej i królewskiej Armii, komendant 4. Korpusu w Budapeszcie.
Życiorys W 1858 roku ukończył Szkołę Artylerii w Ołomuńcu i rozpoczął służbę w 3. Pułku Artylerii. Dowodząc baterią, brał udział w walkach we Włoszech podczas wojny francusko-austriackiej. Następnie przydzielony do Komitetu Artylerii, awansował na stopień kapitana (niem. Hauptmann). Brał udział w wojnie prusko-austriackiej, w tym w przegranej przez Austriaków bitwie pod Sadową. W 1867 roku uczestniczył w przygotowaniach wizyty cesarza Napoleona III i cesarzowej Eugenii w Salzburgu. W 1870 roku został mianowany adiutantem cesarza Franciszka Józefa. Na tym stanowisku uczestniczył w cesarskich podróżach do Berlina w 1872 roku i do Petersburga w 1874 roku. W 1875 roku, w stopniu pułkownika (niem. Oberst), powrócił do czynnej służby wojskowej i objął dowództwo nad 5. Pułkiem Artylerii stacjonującym w Budapeszcie, którym dowodził do 1881 roku, kiedy po awansie na generała majora mianowany został dowódcą 13. Brygady Piechoty w Gorycji. Po tymczasowym objęciu stanowiska dowódcy dywizji w Kluż-Napoce powrócił na Węgry. W 1890 roku został komendantem 4. Korpusu w Budapeszcie.