Napastnicy wjechali do kraju przez lotnisko w Lizbonie jako turyści z libańskimi paszportami. Zarezerwowali pokoje hotelowe za pośrednictwem publicznego teleksu w Bejrucie i wynajęli trzy samochody w Lizbonie. Na podstawie dokumentów znalezionych w pokojach hotelowych policja ustaliła tożsamość tych osób. Byli to Setrak Ajamian, 19 lat; Ara Kuhrjulian, 20 lat; Sarkis Abrahamian, 21 lat; Simon Yahniyan, 21 lat i Vache Daghlian, 19 lat (znani w źródłach ormiańskich jako „Piątka z Lizbony”). Zostali pochowani w Bejrucie na ormiańskim cmentarzu narodowym w Burdż Hammud.
Oprócz wpływu na relacje między Ormianami i Turkami, atak w Lizbonie spowodował również zmiany w strategii bezpieczeństwa narodowego Stanów Zjednoczonych. Prezydent Ronald Reagan oburzony atakiem, w którym zginęła żona dyplomaty miał powiedzieć: „Wystarczy. Będziemy współpracować z innymi rządami i raz na zawsze położymy temu kres”. Członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego USA Oliver North rozpoczął wówczas opracowywanie Dyrektywy Decyzyjnej w sprawie Bezpieczeństwa Narodowego (NSDD), która zezwalała na tajne operacje mające na celu „zneutralizowanie” terrorystów. Spowodowało to dyskusje na temat legalności dyrektywy w odniesieniu do Rozporządzenia wykonawczego 12333, które zakazywało „zabójstw”.