Są też odciski dłoni z rozłożonymi palcami prehistorycznych twórców, powstałe przez jej przyłożenie do ściany i dmuchanie na nią pigmentami. Wśród postaci ludzkich są takie, które wyglądają jakby pływały, co zainspirowało odkrywców do nadania grocie nazwy Jaskini Pływaków. Jednocześnie na podstawie tych scen László Almásy wysunął nowatorską wówczas hipotezę, że w czasie powstawania malowideł klimat Sahary był znacznie bardziej wilgotny niż współcześnie i nie brakowało wtedy zbiorników wodnych na tym obszarze. Postacie ludzkie oraz zwierzęce, najczęściej jednobarwne, rzadziej dwubarwne, były malowane ochrą, głównie czerwoną, ale też żółtą (różne odcienie obu barw), ponadto zdobiono je białym kaolinem. Wszystkie te barwniki występują w najbliższej okolicy jaskini.
W tej samej skałce co Jaskinia Pływaków, 40 m na południe, znajduje się druga, mniejsza (wejście ma 10 m szerokości i 5 m wysokości) jaskinia zwana Cave of Archers (jaskinią łuczników), również z malowidłami. Są to wizerunki ludzi trzymających łuki oraz wizerunki bydła.