Stara latarnia (, współ. ) – baśń literacka autorstwa Hansa Christiana Andersena, wydana po raz pierwszy w kwietniu 1847 roku.
Publikacja Baśń literacka pt. Stara latarnia, napisana przez Hansa Christiana Andersena, została po raz pierwszy opublikowana w Kopenhadze przez wydawcę C.A. Reitzela w antologii Nowe Baśnie. Tom Drugi. Kolekcja Pierwsza. 1847 (). W tym samym roku ukazało się angielskie tłumaczenie w wyborze Pozdrowienia świąteczne dla moich angielskich przyjaciół (). Po duńsku baśń wznawiano w latach 1849 oraz 1863, jeszcze za życia autora. Andersen zmarł w 1875 roku.
Fabuła osnuta jest na losach kopenhaskiej ulicznej latarni, tzn. jej górnej części, wykonanej z miedzi, w której znajdował się zbiornik na tran i knot. Przed deszczem chroniło latarnię płaskie nakrycie. Latarnie nie były zapalane przy pełni księżyca. Latarniami opiekowali się w czasach Andersena strażnicy miejscy. Część akcji rozgrywa się w domu jednego z nich.
Przekłady na język polski Baśń o Starej latarni była tłumaczona na język polski: 1905 – Stara latarnia: anonimowe tłumaczenie, wydane we Lwowie 1905 – Stara latarnia uliczna: 1931 – Stara latarnia uliczna: (w wydaniu z 1956 Stara latarnia) 2006 – Stara latarnia: (z oryginału duńskiego)