Równolegle angażowała się społecznie. W 1909 została członkinią Organizacji Młodzieży Narodowej. Po jej rozłamie w 1911 przeszła do Organizacji Młodzieży Niepodległościowej „Zarzewie”, gdzie wchodziła w skład kierowniczej grupy Legii Niepodległości oraz Zwierzchności Okręgowej w Warszawie. W 1912 odbyła szkołę rekrucką Armii Polskiej, po czym w 1913 dołączyła do Polskich Drużyn Strzeleckich, a w czasie I wojny światowej do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1912 została zastępową żeńskiej drużyny skautowej im. Emilii Plater w Warszawie oraz należała do warszawskiej komisji szkolnej organizacji młodzieżowej Związek Szkolny. W okresie II RP była zaangażowana również w działalność kombatancką.
Po nastaniu okupacji niemieckiej w 1939 zaangażowała się w zbrojny ruch oporu. Organizowała między innymi punkt kontrolny dla przysyłanych z zagranicy łączników. Jednocześnie kierowała dalej biblioteką, rezygnując z uposażenia na rzecz bardziej potrzebujących koleżanek. 18 stycznia 1940 została w swojej wypożyczalni aresztowana przez Gestapo i osadzona w więzieniu na Mokotowie. Zorganizowała tam obchody rocznicy powstania styczniowego. 2 kwietnia 1940 została rozstrzelana podczas zbiorowych egzekucji w Palmirach.