Niemcy zajęli wieś, nie kontynuując jednak działań bojowych na większą skalę.
W drugiej dekadzie września 1944 r. Niemcy rozpoczęli działania przeciwpartyzanckie w rejonie Jędrzejowa–Włoszczowy, ukierunkowane m.in. przeciwko 2 Dywizji Piechoty Armii Krajowej (2 DPAK). W efekcie 19 września 1944 r. dywizja przekroczyła Nidę i zatrzymała się w lesie w pobliżu wsi Caców.
W ciągu dnia partyzanci stoczyli kilka potyczek z małymi grupami niemieckimi; pod wieczór dywizja zlikwidowała obóz i przeszła w rejon Radkowa. W nocy z 19 na 20 września do Cacowa przybyła Brygada Świętokrzyska NSZ. Zwiad konny wysłany w kierunku lotniska zameldował o marszu ubezpieczonej kolumny lotniczej (ok. 400 ludzi) z Nagłowic w kierunku Cacowa, a patrole skierowane na północny zachód meldowały o około 100-osobowym pododdziale żandarmerii w rejonie Popowie. Dowódca brygady, mjr „Bohun” (Antoni Dąbrowski), nawiązał kontakt z dowództwem 2 DPAK, które zobowiązało się ubezpieczyć brygadę w kierunku wsi Chorzewy. Rano w rejonie Chorzewy Niemcy przystąpili do działań przeciwpartyzanckich: wieś została zbombardowana przez lotnictwo, po czym do natarcia przeszły pododdziały lotników i żandarmerii. 202 pułk piechoty AK pod dowództwem pplk.