Obliczeniowa teoria umysłu (ang. computational theory of mind, CTM), komputacjonizm – grupa poglądów w filozofii umysłu zakładających, że umysł ludzki jest systemem przetwarzania informacji, a poznanie i świadomość razem stanowią formę obliczeń. Jest ona ściśle związana z funkcjonalizmem, szerszą teorią, która definiuje stany psychiczne na podstawie tego, co robią, a nie tego, z czego są zbudowane.

Rozwój teorii Warren McCulloch i Walter Pitts (1943) jako pierwsi zasugerowali, że aktywność neuronów ma charakter obliczeniowy. Twierdzili, że obliczenia neuronowe wyjaśniają procesy poznawcze. Teorię w jej współczesnej formie zaproponował Hilary Putnam w latach 1960–1961, a następnie rozwinął ją jego doktorant, filozof i kognitywista Jerry Fodor w latach 60., 70. i 80. XX wieku. W latach 90. XX wieku teoria była krytykowana przez samego Putnama, Johna Searle i innych.