mały|XIX-wieczny ubiór mazowiecki z okolic Warszawy. Jego tradycja najdłużej utrzymała się na Urzeczu.

Historia W II poł. XIX w. kulturę ludową Mazowsza dokumentował Oskar Kolberg, przytaczając m.in. liczne teksty pieśni ludowych. Chłopska i drobnoszlachecka ludność Mazowsza posługująca się gwarami mazowieckimi stanowiła wówczas grupę etnograficzną Mazurów. W latach późniejszych, ze względu na duże wpływy cywilizacyjne, bliskość stolicy w Warszawie oraz rozwój przemysłu, zatracili oni oryginalną tożsamość i kulturę ludową, co wiązało się również z postępującym zanikiem lokalnego dialektu.

Podział na Mazowsze bliższe i dalsze wprowadzony na początku XX w. przez językoznawcę Kazimierza Nitscha upowszechnił w zmodyfikowanej wersji Stanisław Urbańczyk. Późniejsze badania gwaroznawcze prowadzone na Mazowszu m.in. przez Henryka Friedricha, a w szczególności powojenne badania Anny Kowalskiej, doprowadziły do ustalenia obecnie uznawanych granic tego obszaru.