2 stycznia 1920 został mianowany z dniem 1 stycznia 1920 porucznikiem w piechocie. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Frontu Litewsko-Białoruskiego. W 1921 został przydzielony do Biura Ścisłej Rady Wojennej. Jego oddziałem macierzystym był 33 pułk piechoty. W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł „przydzielony do Sztabu Generalnego”. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1865. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 1 listopada 1924 został przydzielony z Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych do macierzystego 33 pp z równoczesnym odkomenderowaniem na roczny kurs doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1925, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. W listopadzie 1927 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko kierownika referatu. W lipcu 1929 został przeniesiony do 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu. We wrześniu 1930 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X. Z dniem 30 listopada 1930 został przeniesiony w stan spoczynku.