Caymmi stała się postacią kontrowersyjną, nie czującą się dobrze na scenie Tropicalia ani w ruchu pieśni protestacyjnych. Odnosząc jedynie marginalny sukces, znalazła pracę śpiewając w portugalskojęzycznych klubach nocnych poza Brazylią w Ameryce Południowej. W latach 80. nagrała kilka albumów dla EMI i pojawiła się w filmie dokumentalnym z 1983 roku Bahia de Todos os Sambas. W latach 90. odniosła większy sukces w głównym nurcie dzięki albumowi Bolero, który był jej pierwszym z kilku złotych albumów. W latach 1995 i 1998 została nazwana Najlepszą Śpiewaczką Roku przez APCA. W 2010 roku francuski reżyser Georges Gachot nakręcił film dokumentalny Rio Sonata o Caymmi.
Jej album z 2013 roku, Caymmi, nagrany z braćmi Dorim Caymmi i Danilo Caymmi, został nominowany do nagrody Latin Grammy 2014 w kategorii Najlepszy Album MPB. W 2019 roku otrzymała kolejną nominację w tej samej kategorii, tym razem za album Nana Caymmi Canta Tito Madi. W 2021 roku otrzymała kolejną nominację, tym razem w kategorii Album Roku, za album Nana, Tom, Vinícius.
Śmierć Nana Caymmi zmarła 1 maja 2025 roku w wieku 84 lat w Rio de Janeiro, przyczyną śmierci była niewydolność wielonarządowa.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Nana Caymmi w bazie Discogs
Kategoria:Ludzie urodzeni w Rio de Janeiro Kategoria:Brazylijskie wokalistki Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Zmarli w 2025