Wprowadził nowe metody lub ich modyfikacje w zakresie techniki histochemicznej. Ćwiczenia z histopatologii były prowadzone w Zakładzie Histopatologii, a zajęcia autopsyjne do połowy lat 60. w prowizorycznym prosektorium na terenie Szpitala Wojewódzkiego im. J. Śniadeckiego. Większość jego prac miała charakter zespołowy i powstała przy współpracy klinicystów i przedstawicieli innych podstawowych dyscyplin teoretycznych.
Dorobek dydaktyczny i naukowy Był kierownikiem specjalizacji I stopnia z anatomii patologicznej 22 osób. Spośród nich 11 uzyskało II stopień specjalizacji. Był promotorem 11 prac doktorskich, 4 jego podopiecznych uzyskało stopień doktora habilitowanego.
Pozostawił dorobek naukowy złożony z ponad 80 prac naukowych (w tym 50 oryginalnych opracowań naukowo-badawczych) i 4 podręczników.
Pod jego kierunkiem wykonano ponad 250 prac badawczych, których wyniki opublikowano na łamach czasopism naukowych krajowych i zagranicznych. Był też autorem kilkudziesięciu artykułów o charakterze popularyzatorskim i publicystycznym.