Łzawnica żółtoczerwonawa (Dacryonaema rufum (Fr.) Nannf.) – gatunek grzybów z rodziny Dacryonaemataceae.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Dacryonaemataceae, Incertae sedis, Incertae sedis, Dacrymycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1818 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Sphaeronaema rufum. W 1947 r. John Axel Nannfeldt przeniósł go do rodzaju Dacryonaema. Synonimy: Sphaeromyxa rufa (Fr.) Spreng. 1827 Sphaeronaema rufum Fr. 1818 Sphaeronaemella rufa (Fr.) Sacc. 1884 Zythia rufa (Fr.) Schwein. 1832 Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 2003 r. dla nazwy Dacryonema rufum
Morfologia Owocniki początkowo w postaci małych grudek, pojedynczo w podłożu zakotwiczonych, później w postaci smukłych pałeczek, z częścią dolną lekko zagłębioną w drewnie. Część płonna o wysokości do 1 (–1,1) mm i średnicy przy podstawie do 0,5 mm, średnica części wierzchołkowej do 0,1 mm. W płodnych owocnikach zgrubiałe wierzchołkowe główki tworzą się bardzo wcześnie. Miąższ chrząstkowaty, jednorodny, z grubościennymi strzępkami i wąskim światłem. Strzępki w trzonie biegną równolegle i wyginają się promieniście na zewnątrz w główce. Powierzchnia rdzawoczerwona do czerwonobrązowoczarnej, przezroczysta i bardzo błyszcząca, szczególnie w górnej połowie.