Józef Marian Konopka (ur. 10 grudnia 1884 w Krakowie, zm. 4 lub 5 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski inżynier, major uzbrojenia Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Urodził się 10 grudnia 1884 w Krakowie, w rodzinie szlacheckiej Tadeusza herbu Nowina (1844–1903) i Jadwigi ze Skórzewskich herbu Drogosław (1861–1933). Był starszym bratem Romana (1888–1914), Hipolita (1894–1945) i Antoniego (ur. 1898). Ukończył studia na Wydziale Mechanicznym c. k. Szkoły Politechnicznej we Lwowie.

Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej w cesarskiej i królewskiej armii, w charakterze jednorocznego ochotnika został mianowany kadetem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1911 i wcielony do 1 dywizjonu artylerii konnej w Krakowie. W 1913 został mianowany chorążym rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1911. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach macierzystego dywizjonu, który w 1918 został przeformowany w pułk artylerii konnej nr 7 K. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1915.