w stanie wilgotnym staje się bardzo blady, przechodząc w jasny piaskowo-beżowy w kierunku brzegu. Blaszki O średniej gęstości lub rzadkie, przeważnie jest około 14 dużych blaszek i 2 systemy blaszeczek. Są prawie równe, lekko wygięte, w dużym stopniu przyrośnięte, czasem nieco zbiegające, u młodych okazów brązowoszare. Trzon Wysokość 12–16 mm, grubość 1–1,5 mm, równy, często smukły, dość sztywny. Powierzchnia czerwonobrązowa, pod blaszkami jaśniejsza niż kapelusz, znacznie ciemniejsza w dolnej 1/3, subtelnie przysłonięta bladobrązową, delikatną, zwiewną, jedwabistą osłoną, zanikającą z wiekiem lub pozostawiającą co najwyżej kilka jasnych smug na ciemnym tle. Miąższ Bez wyraźnego zapachu. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7,5–8 × 6 × 4,5–5,5 µm, eliptyczne, spłaszczone grzbietobrzusznie, z wyraźną porą rostkową, w stanie świeżym fioletowobrązowe. Podstawki czterozarodnikowe. W skórce kapelusza liczne, butelkowate włoski o wymiarach 25–30 × 5–8 µm ze smukłą szyjką o wymiarach 2,5–3 µm. Oprócz nich są cienkie strzępki o średnicy 2 µm, położone powierzchniowo, bardzo rozłączne, lekko zżelowane, spoczywające na warstwie nieco szerszych strzępek o średnicy 4–6 µm, wygiętych, bez dominującej orientacji. W skórce trzonu cienkie strzępki kory o średnicy 4–6 µm.