23.
Antykomunistyczna działalność po wojnie Po rozwiązaniu AK i utworzeniu Delegatury Sił Zbrojnych (maj 1945), oddział „Garbnik” został w czerwcu reaktywowany jako struktura zbrojna DSZ. Początkowo liczył ok. 35 żołnierzy w dwóch plutonach dowodzonych przez Jana Tomaszka „Burzę” i „Harta”Dziuba 2020, s. 23, 24. Dowódcą całego oddziału był por. Antoni Andrzejewski „Kirbis”Dziuba 2020, s. 25.
Główne działania po wojnieDziuba 2020, s. 24-30: karanie, w tym egzekucje agentów i funkcjonariuszy UB, członków i aktywnych sympatyków PPR oraz sowieckich funkcjonariuszy (m.in. w Żywcu, Świnnej, Sporyszu, Rychwałdzie, Kocierzu). Egzekucji dokonywano na podstawie wyroków sądów polowych DSZ. akcje ekspropriacyjne (m.in. zakład „Solali” w Żywcu, garbarnia w Łodygowicach), rozprawy z bandami rabunkowymi podających się za AK. ochrona miejscowej ludności
W oddziale panowała bardzo surowa dyscyplina, wszelkie akcje musiały być prowadzone za wiedzą inspektora „Romana” - kpt. Antoniego Płanika (był on inspektorem bielskim AK, a potem DSZ, organizatorem „drugiej konspiracji” i bezpośrednim przełożonym dowódców "Garbnika" w czasach AK i DSZ))Dziuba 2020, s. 22, 24, 25.