W trackie wojny francusko-austriackiej służył w 33. Pułku Piechoty, ale jego jednostka nie brała udziału w walkach. W 1862 roku awansował na podpułkownika (niem. Oberstleutnant). Wówczas był przydzielony do sztabu VII Korpusu. W tym samym roku objął funkcję szefa Centralnej Kancelarii Ministerstwa Wojny w Wiedniu. Podczas wojny duńskiej został oddelegowany do pruskiego sztabu generalnego, a następnie uczestniczył w przygotowaniu traktatu pokojowego kończącego konflikt. W trakcie wojny prusko austriackiej, w stopniu pułkownika (niem. Oberst) dowodził 63 Pułkiem Piechoty. Po awansie na generała majora (niem. Generalmajor) w 1870 roku, powierzono mu przygotowanie ćwiczeń w nadchodzącym roku oraz nowelizację regulaminu wojskowego. Uczestniczył również w 1874 roku w Brukseli w pracach nad projektem usankcjonowania Międzynarodowego Prawa Wojny. Od czerwca 1875 roku, w stopniu marszałka polnego porucznika (niem. Feldmarschalleutnant), dowodził 5. Dywizją Piechoty w Ołomuńcu.