W 1510 z łanów kmiecych, także tych opustoszałych., uprawianych przez panów) płacono dziesięcinę dla dziekana poznańskiego, a dla plebana dziesięcinę z folwarku oraz opłatę zwaną meszne.
W 1434 bracia Maciej i Jan dali Ceradz Nowy bratu przyrodniemu Andrzejowi z zastrzeżeniem prawa wykupu, a Andrzej zapisał żonie Marcie posag na wsi. W 1435 Jan z Chojnicy toczył spór z Andrzejem Ceradzkim zaprzysięgając, iż nie jest obowiązany do uwolnienia połowy Ceradza Nowego zgodnie z dokumentem wyderkafu. W 1443 odnotowany został Jan z Ceradza Nowego. W 1446 Andrzej, Maciej, Jan i Mikołaj z Ceradza Nowego byli współpatronami kościoła parafialnego w Ceradzu Starym. W 1462 Małgorzata żona Jana z Ceradza Nowego sprzedała za 50 grzywien z zastrzeżeniem prawa wykupu Mikołajowi swemu szwagrowi z Ceradza Nowego części w Czeszewie, Mikuszewie i Chlebowie koło Miłosławia. W 1466 wspomniany został Jan z Ceradza Nowego. W 1467 Jan Ceradzki zapisał swojej żonie Małgorzacie po 125 grzywien posagu oraz wiana na połowie części w Ceradzu.