Królowa Maria, żona cesarza Zygmunta Luksemburskiego, nadała biskupstwu w 1384 pięć włości: Brzozów, Cergową, Domaradz i Równe w ziemi sanockiej oraz Radymno w przemyskiej.
W latach 1436–1438 w lasach na Cergowej żył św. Jan z Dukli i do dzisiaj wierni z jego pobytem wiążą legendę o Złotej Studzience istniejącej przy kapliczce na pobliskim wzgórzu. W następnych wiekach żyli tu też pustelnicy, a także ukrywali się zbójnicy w XVII w.
20 grudnia 1608 biskup przemyski Maciej Pstrokoński włączył do majątku biskupów przemyskich (tzw. klucza jaśliskiego) m.in. Cergowę.
W latach 1768–1772 w Cergowej stacjonowali konfederaci barscy. Po I rozbiorze Polski wieś znalazła się w zaborze austriackim. Początkowo należała do dystryktu Dukla, a w latach 1775–1782 do dystryktu Krosno w obrębie cyrkułu pilzneńskiego. Po przeprowadzeniu reformy administracyjnej w Królestwie Galicji i Lodomerii od 1782 r. Cergowa należała do cyrkułu dukielskiego, jednak już w 1783 r. w wyniku korekt granic cyrkułów znalazła się w cyrkule liskim (którego zachodnia granica legła wówczas na Jasiołce), a od 1786 r. w cyrkule sanockim. Wydana po raz pierwszy w 1786 r.