W trakcie swojej kadencji udało mu się zreformować szkolenia podoficerów i oficerów, jednak konflikt z byłym poplecznikiem, von Beckiem, uniemożliwił mu realizację planów unowocześnienie artylerii. Udało się to dopiero jego następcy Heinrichowi von Pitreichowi. Ustąpił ze stanowiska dopiero 17 grudnia 1902 roku po konflikcie z parlamentem Węgierskim, którego przyczyną było uchwalenie Ustawy Obronnej. Głównym powodem, dla którego Krieghammer tak długo utrzymał się na stanowisku, było zaufanie jakim darzył go cesarz Franciszek Józef i to dzięki jego protekcji pełnił funkcję ministra wojny przez niemal 10 lat. W stan spoczynku przeszedł w 1903 roku. Od 1889 był szefem 100. Pułk Piechoty.
Odznaczenia Odznaczenia von Krieghammera to między innymi: Krzyż Wielki Orderu Świętego Stefana Krzyż Wielki Orderu Leopolda Kawaler Orderu Żelaznej Korony I klasy Krzyż Zasługi Wojskowej Medal Wojenny Srebrny Medal Jubileuszowy Pamiątkowy Dworski Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii Odznaka za Służbę Wojskową I klasy Członek Zakonu Krzyżackiego Krzyż Wielki Orderu Świętego Józefa (Toskania) Order Świętej Anny I klasy (Imperium Rosyjskie) Order Świętego Stanisława II klasy z koroną (Imperium Rosyjskie) Order Orła Czarnego (Prusy) Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy) Order Królewski Korony II klasy