w latach 1917–1918 dyrektorka teatru), Teatru w Czerniowcach (1919), teatru w zachodniej prowincji Ukraińskiej Republiki Ludowej (1919). W 1919 występowała na deskach Nowoho lwiwśkoho teatru na Podkarpaciu i Podolu.
Przez prawie ćwierć wieku uważana była za primadonnę sceny galicyjskiej. Jej talent dostrzegły takie osoby jak Amwrosij Buczma, Mykoła Sadowski, Hnat Jura, Marian Kruszelnycki, Łeś Kurbas czy Stepan Czarnecki, który o jej występie w dramacie Wynnyczenki pt. Czorna Pantera j Bilyj Wedmidź pisał: Na pierwszym planie, wśród artystów, wyróżniała się Rubczakowa, która, grajac Czarną Panterę, była, szczególnie w II akcie, po prostu znamienita.
Jej rozległy i zróżnicowany repertuar składał się z 79 ukraińskich i zachodnioeuropejskich dramatów, 27 operetek (m.in. Johanna Straussa, Arthura Sullivana i Franza Lehára) i 18 oper. Występowała głównie na scenach Galicji i Bukowiny, m.in. u boku Łesia Kurbasa (w dramacie Ukradene siastia Iwana Franki, zyskując uznanie krytyków) czy Mariji Zankowećkiej. Zachowały się trzy nagrania pieśni w jej wykonaniu, dokonane na płytach w 1910.
Zmarła na tyfus 22 listopada 1919.