tytuł albumu natomiast nawiązywał do 20 Jazz Funk Greats Throbbing Gristle. Wytwórnia skupiła licznych artystów z Detroit, takich jak: Francesco Mora Catlett, Naomi Daniel, Flexitone, Jason Hogans, Kenny Larkin, Monty Luke, Ezana Harris, Moodyman, Mike Agent X, Oliverwho Factory, Recloose, Reference, Kevin Saunderson, Big Tone, Tribe, Urban Tribe i Chaz Vincent, pełniła także funkcję dystrybutora innych wytwórni z Detroit, w tym Transmat Derricka Maya i Black Flag Staceya Pullena.
W 1992 roku przyjął kolejne pseudonimy: Shop i Innerzone Orchestra, wydając niezatytułowany singiel. Jeden z jego utworów, „Bug In the Bass Bin”, przyniósł mu popularność w Europie, stając się inspiracją dla DJ-ów. W ciągu następnych lat kontynuował działalność, stając się wziętym remikserem utworów spod znaku house i techno, tworzonych w Chicago, Detroit, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii. Stał się postacią kojarzoną z drugą falą techno z Detroit. Wyprodukował „Throw”, dziesięciominutowy utwór post-disco, który szybko zyskał popularność w klubach.