Dziurla i K. Bobowski, Krzeszów uświęcony łaską, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 1997, s. 131-140..
lewo|mały|Brama zachodnia opactwa Pierwsze znane źródło ikonograficzne dokumentujące układ muru pochodzi z ryciny Michaela Willmanna z 1678 r.M. Gabrowski, Ryciny.. Wyznacza ona pierwotne granice klasztoru: od północy i zachodu biegły one wzdłuż dróg do Kamiennej Góry i Chełmska Śląskiego, a od południa ograniczała je rzeka Zadrna. Obszar założenia podzielony był na dwie części: część zachodnią zajmował klasztor właściwy claustrum, a część wschodnią – folwark wraz z ogrodem użytkowymH. Dziurla, Krzeszów, Wrocław 1974, s. 46-50..
Mur, w formie czworoboku z prostoliniowymi odcinkami, obejmował teren klasztoru i gospodarstwa. Wejście do claustrum prowadziło od zachodu, przez bramę ulokowaną w tym samym miejscu, gdzie znajduje się obecna. Pierwotnie była to budowla jednokondygnacyjna, o jednym przelocie, zwieńczona cebulastym hełmem w stylu nowożytnym. lewo|mały|Fragment muru przy cmentarzu klasztornym W epoce baroku, szczególnie za czasów opata Bernarda Rosy (1660–1696) i jego następcy opata Innocentego Fritscha (1727–1734), opactwo przeszło wielką przebudowęB. Ziętara, Krzeszów, Wąchock 1986, s.