Nie zgadzał się z rosyjską odpowiedzialnością za Katyń. Był w grupie dziennikarzy, którzy odwiedzili obóz zagłady na Majdanku po jego wyzwoleniu przez Armię Czerwoną. Złożył raport o popełnionych tam zbrodniach, ale BBC początkowo odmówiło jego emisji, uważając, że informacje są zbyt szokujące, aby mogły być prawdziwe i podejrzewając, że jest to sowiecka sztuczka propagandowa.

Po wojnie był moskiewskim korespondentem gazety „The Guardian” od 1946 do 1949 roku. Jego najbardziej znanym dziełem jest książka Russia at War 1941–1945 (Londyn 1964), unikalne w literaturze zachodniej bezpośrednie spojrzenie na życie w Związku Radzieckim podczas wojny. Inne jego znane prace to m.in.: The Destiny of France (1937), France and Munich (1939), Leningrad (1944), The De Gaulle Revolution (1960), The Khrushchev Phase (1961), De Gaulle (1965) czy Russia at Peace (1968).

Jego syn Nicolas Werth jest francuskim historykiem, specjalizującym się w historii Związku Radzieckiego.