Analitycy wojskowi nie odnotowali natomiast w tych dniach użycia przez Pakistan myśliwców J-10C.
Oficjalnie, według komunikatu władz indyjskich, celem ataku miała być infrastruktura terrorystyczna na terenie Pakistanu oraz części Kaszmiru administrowanej przez Pakistan. Indyjskie Ministerstwo Obrony stwierdziło, że działania zostały precyzyjnie skoncentrowane, ograniczone i nie miały natury prowadzącej do eskalacji, a nadto zademonstrowano wstrzemięźliwość w doborze celów i metod. Stwierdzono, że straty uboczne zostały zminimalizowane dzięki precyzyjnemu celowaniu i użyciu broni o wysokiej precyzji, ale nie trafiono w żadne pakistańskie instalacje wojskowe, chociaż wywiad miał udowodnić, że pakistańska armia wspiera logistycznie grupy terrorystyczne. Oficjalnie, atak miał być operacją antyterrorystyczną, a nie pełnoskalową operacją militarną.
Odpowiedź Pakistanu i eskalacja thumb|Szczątki zestrzelonego pakistańskiego drona W odpowiedzi na atak Pakistan 7 maja po południu rozpoczął uderzenie odwetowe w ramach operacji Buyan Marsoos. Użyto do tego kilkuset dronów (m.in. typów Yiha III i Songar) i artyleryjskich pocisków rakietowych Fateh-1, a zaatakowanych zostało od 26 do 36 celów wojskowych w Indiach<ref name=tom1/.