30 września na obrzeżach wsi Kuryliwka Siły Zbrojne Ukrainy odkryły ciała cywilów w sześciu ostrzelanych i spalonych samochodach oraz furgonetce, które jechały w kierunku wsi Piszczane. Po tym, jak zbrodnia została nagłośniona w mediach, zgłosiło się 7 świadków tragedii, którym udało się uciec do pobliskiej miejscowości Kiwszariwka. Według ich zeznań, rano 25 września ich konwój ewakuacyjny wyruszył z Kuryliwki w kierunku Swatowego i Starobielska, jedyną wówczas możliwą trasą ewakuacji, ponieważ mosty na wszystkich pozostałych drogach zostały zniszczone, a wioska otoczona była terenami bagiennymi i rzeką. Około godziny 9 rano ich kolumna została ostrzelana przez rosyjską grupę sabotażową, która prowadziła ogień krzyżowy z zasadzek przy wykorzystaniu bojowego wozu piechoty oraz broni strzeleckiej, która służyła rosyjskiej piechocie do dobijania rannych i tych, którzy próbowali uciec. W ciągu miesiąca od zdarzenia funkcjonariusze ukraińskich organów ścigania zidentyfikowali większość osób podróżujących w kolumnie. Okazało się, że było nimi 48 cywilów, spośród których 22 osobom udało się uciec z miejsca tragedii, a 26 osób zginęło w rosyjskim ataku. Wśród zabitych znalazł się przewoźnik organizujący wyjazd kolumny uchodźców, którzy płacili mu za ewakuację po 6 tysięcy hrywien za osobę.