Megastilicus formicarius – gatunek chrząszcza z rodziny kusakowatych i podrodziny żarlinków. Zamieszkuje nearktyczną Amerykę Północną.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1889 roku przez Thomasa Lincolna Caseya na łamach „Entomologica Americana”, jako jedyny z rodzaju Megastilicus i stąd jego typ nomenklatoryczny. Redeskrypcji gatunku dokonały w 2021 roku Dagmara Żyła i Katarzyna Koszela.
Morfologia Chrząszcz o ciele mocno wydłużonym, długości od 5,5 do 6 mm. Ubarwienie ma piaskowobrązowe do rdzawobrązowego z ciemniejszymi głową i wierzchołkiem odwłoka.
Głowa jest dłuższa niż szersza, o tępo ząbkowanej wardze górnej i zajmujących ⅙ jej długości, mniejszych niż u M. iowaensis oczach. Głaszczki szczękowe mają smukły i krótki człon drugi z nielicznymi szczecinkami, lekko rozszerzony ku szczytowi i gęściej porośnięty trzeci oraz błyszczący czwarty. Czułki odznaczają się lekko wydłużonym członem czwartym.
Ósmy tergit odwłoka ma zaokrągloną tylną krawędź, siódmy sternit zaś tylny brzeg prosty. U samca tylna krawędź ósmego sternitu ma sięgające do ⅓ jego długości wykrojenie z zaokrąglonymi bokami;