Witold Jan Narcyz Węsławski (ur. 29 października 1855 w , zm. 27 maja 1930 w Wilnie) – polski lekarz, doktor nauk medycznych, działacz społeczny, oświatowy i narodowy, radny Wilna, twórca i długoletni prezes Polskiej Macierzy Szkolnej Ziem Wschodnich.
Życiorys Ukończył Gimnazjum w LipawieOświata Polska, R. 7, nr 2 (1930), s. 151-153. W 1883 został absolwentem studiów lekarskich na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim. W trakcie nauki uczestniczył w Kole Młodzieży NarodowejKurjer Wileński, R.7, nr 123 (29 maja 1930), s. 2.. Wiedzę medyczną pogłębiał następnie w Wiedniu.
Po ukończeniu studiów praktykował w Dołhinowie, lecz szybko przeniósł się do WilnaKurjer Poznański, R.25, nr 259 (6 czerwca 1930) - wyd. wieczorne, s. 4.. Prowadził cichą pracę oświatową, wożąc w walizce lekarskiej, obok leków i instrumentów, drobne książki ludowe. Wraz z żoną prowadził salon literacki i muzyczny. Był członkiem Towarzystwa (Neo) Szubrawców. Należał do Wileńskiego Towarzystwa „Lutnia”. W 1886 założył w Wilnie tajne Towarzystwo Oświaty Narodowej. Został członkiem Ligi Narodowej i przez pewien czas pełnił funkcję jej komisarza na WileńszczyźnieDziennik Wileński, R.14, nr 123 (29 maja 1930), s. 2.. Należał do założycieli i przywódców Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego w Wilnie i okolicach.