W latach 1894–1903 prowadził nowoczesną garbarnię w Petersburgu, w której zastosował wymyśloną przez siebie metodę obróbki skór przy zastosowaniu prądu elektrycznego, co przyśpieszało cały proces. W wyniku dekoniunktury spowodowanej wojną japońsko-rosyjską przedsiębiorstwo splajtowało.
W 1904 wraz z rodziną powrócił do rodzinnych Kielc, gdzie początkowo pracował jako rzeczoznawcy w Kolejach Nadwiślańskich, które w 1897 r. po upaństwowieniu przejęły dotychczas prywatną Kolej Iwangorodzko-Dąbrowską. Jednak już wkrótce, bo w 1905 r., nie przedłużono z nim umowy. Wynikało to z polityki rosyjskich władz państwowych, które nie chciały zatrudniać zbyt wielu Polaków na kolejach w Królestwie Polskim. W związku z tym po otworzeniu w wyniku rewolucji 1905 r. otworzyły się możliwości rozwoju dla prywatnego szkolnictwa polskiego otworzył w Kielcach pierwszą szkołę techniczną. Po długotrwałych staraniach uzyskał zgodę rosyjskich władz w 1909 roku i na jesieni tego roku prywatna siedmioklasowa Szkoła Przemysłowo-Techniczną w Kielcach rozpoczęła działalność. Mieściła się ona w należących do niego kamienicach, początkowo przy Rynku, a następnie na ulicy Starowarszawskiej. Szkoła od początku miała wysoki poziom, co gwarantowały dobrze wyposażone laboratoria.