Ognistoskroniec północny (Oxyrhopus petolarius) – gatunek węża z rodziny połozowatych (Colubridae), jest największym przedstawicielem rodzaju Oxyrhopus. Występuje w obu Amerykach od południowego Meksyku poprzez Amerykę Środkową do środkowej Ameryki Południowej. Prowadzi zmierzchowy i nocny, głównie naziemny tryb życia.
Systematyka Takson ten po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz w 10. wydaniu swej monumentalnej pracy Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Autor nadał wężowi nazwę Coluber Petola. Jako miejsce typowe podał błędnie Afrykę. Syntypy: ZMUU 8 (C. Gyllenborg, 1744), ZMUU 45 (MP, 1745), ZMUU 151 (JA, 1749), NHR Lin-73, okaz o długości 845 mm, NHR Lin-74 okaz o długości 490 mm i NHR Lin-75 okazy o długościach 740 mm, 450 mm i 410 mm. Wyróżnia się trzy podgatunki: O. p. digitalis (Reuss, 1834) O. p. petolarius (Linnaeus, 1758) O. p. sebae (Duméril, Bibron & Duméril, 1854).
Etymologia Oxyrhopus: oxurrhopos „szybko pełzający”. petolarius – „złośliwy, szkodliwy”.