8 Armia z łatwością zatrzymała na nich Chińczyków gdyż ich siłą natarcia znacznie spadła. Jednakże Chińczycy mimo tego dalej podejmowali samobójcze ataki. 15 maja marszałek Peng Dehuai rzucił do natarcia 21 dywizji chińskich i 9 północnokoreańskich.

Sytuacja się powtórzyła i znowu III Korpus ARK cofnął się pod naporem przeciwnika. W niektórych miejscach komuniści posunęli się o około 50 km a 5. i 7 Dywizja ARK zostały ciężko poturbowane. Z prawej strony I Korpus ARK wytrwał na pozycjach a amerykańska 2 Dywizja Piechoty mimo straty 900 ludzi odpierała powtarzające się ataki. Jedna z baterii tej dywizji w 24h wystrzeliła ponad 12 tysięcy pocisków kalibru 105 mm. W nocy 16 maja 38. pułk piechoty rozbijał kolejne ataki. Artyleria wykrwawiała Chińczyków między liniami obu stron a wielu innych ginęło na polach minowych. Reflektory oświetlały pole walki dajądz większą pewność kanonierom w trakcie wystrzałów. Dywizją dowodził gen. Clark Ruffer. Wybitnie działał, organizując obronę i koncentrację swoich jednostek, podrywając je potem do natarcia. Przeżył takżę katastrofę helikoptera, w której brał udział. 3 Dywizja Piechoty i 187. pułkowy zespół bojowy wypełniły lukę powstałą po klęsce ARK. 20 maja nie było już wątpliwości, że ofensywa komunistów się załamała, strona ONZ szacowała straty przeciwnika na 90 tys. ludzi.