Paweł Jackiewicz ps. Gończa (ur. 16 lutego 1920 w Pasiekach Wołkowyskich, zm. 25 kwietnia 2003 we Wrocławiu) – starszy strzelec Wojska Polskiego, kapral Armii Krajowej, sierżant Ludowego Wojska Polskiego, zesłany do łagru (1946–1950).
Życiorys Urodził się 16 lutego 1920 w małym zaścianku szlacheckim we wsi Pasieki na obszarze powiatu Wołkowyskiego. Wywodzący się z rodziny o charakterze kawaleryjskim, pierwszą jazdę konną odbył w wieku 6 lat.
W wieku 17 lat, w 1937 wstąpił ochotniczo do 3 Pułku Strzelców Konnych w Wołkowysku. Uczęszczał do szkoły podoficerskiej w latach 1937–1939. Przeszedł chrzest bojowy w starciu w okolicach Śniadowa w powiecie Łomżyńskim, kiedy to jego pułk był skierowany do osłony 18. Dywizji Piechoty wycofującej się spod Wizny. Z relacji wynikało że zmarł 17 września, lecz w rzeczywistości był ciężko zraniony w obronie Hajnówki. Po skapitulowaniu wojsk polskich w rejonie Kocka wycofał się razem z pułkiem do Grabowa Szlacheckiego. Po rozwiązaniu pułku, przez ppłk. Platonoffa, dotarł z wielkim trudem z powrotem do rodzinnej wsi.
Aresztowany przez NKWD w 1940, zdołał zbiec z aresztu i dołączył do podziemia.