Józef Adamczyk, ps. Kmicic (ur. 21 sierpnia 1897 w Lublinie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – rotmistrz Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Józefa i Katarzyny z Łysiów urodzony 21 sierpnia 1897 w Lublinie, ówczesnej stolicy guberni lubelskiej. W czasie I wojny światowej działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. Od 1918 służył w Wojsku Polskim, przydzielony do szwadronu Grupy „Bug”. Uczestnik obrony Lwowa w czasie wojny polsko-ukraińskiej, a także wojny z bolszewikami. Od stycznia 1921 do 15 maja 1922 był uczniem 11. klasy Wielkopolskiej Szkoły Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. 14 października 1922 został mianowany podporucznikiem w korpusie oficerów jazdy z dniem 1 września 1922 i 35. lokatą z równoczesnym wcieleniem do 11 pułku ułanów w Ciechanowie. W 1923 ukończył kurs w Obozie Szkolnym Kawalerii w Grudziądzu. 16 listopada 1923 został przemianowany z dniem 1 listopada 1923 na oficera zawodowego w stopniu podporucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1922 i 12. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Służbę w 11 pułku ułanów pełnił przez kolejnych 16 lat. 30 września 1924 został awansowany z dniem 1 października 1924 na porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1924 i 9. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Na stopień rotmistrza został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 28.