Żbik korsykański – odizolowana populacja kotów o niepewnym statusie taksonomicznym; kolejno uznawany za odrębny gatunek (Felis reyi), za podgatunek kota nubijskiego (jako Felis lybica reyi) lub za zdziczałego kota domowego (Felis catus).
W 2019 roku kilka źródeł poinformowało o rzekomym odkryciu korsykańskiego żbika jako nieznanego wcześniej gatunku kota, nazywając go „kotolisem” (po korsykańsku: ghjattu-volpe). Trwają badania tego zwierzęcia jako potencjalnie nowego gatunku.
Historia i taksonomia W 1929 roku M. Rey-Jouvin, nauczyciel liceum w Bastii, znalazł skórę i czaszkę samicy dzikiego kota w okolicy Étang de Biguglia. W tym samym roku materiał ten został zbadany i opisany przez Louisa Lavaudena, który wskazał go jako holotyp nowego gatunku Felis reyi, korsykańskiego żbika. Nazwę gatunkową reyi nadano na cześć M. Rey-Jouvina. Jednak Reginald Innes Pocock, który dokonał inspekcji skóry kota w kolekcji Muzeum Historii Naturalnej w Londynie, przeklasyfikował go jako podgatunek kota nubijskiego, uznając, że Felis reyi i Felis lybica sarda to gatunki tożsame. Przyznał wprawdzie, że z powodu braku materiału nie był w stanie rozstrzygnąć tej kwestii definitywnie.