Stigler dwukrotnie próbował przekonać Browna, aby wylądował swoim samolotem na niemieckim lotnisku i poddał się lub skierował do neutralnej Szwecji, gdzie on i jego załoga otrzymaliby potrzebną pomoc i zostaliby internowani do końca wojny. Jednak Brown i załoga B-17 nie rozumieli, co Niemiec próbował im powiedzieć przez swoje gesty, więc lecieli dalej. Następnie Stigler leciał w pobliżu samolotu Browna w zwartej formacji na lewym skrzydle bombowca, aby niemieckie jednostki przeciwlotnicze nie mogły go zaatakować, i eskortował uszkodzony B-17 wzdłuż wybrzeża, aż dotarli do otwartego morza. Brown, wciąż niepewny intencji Stiglera, nakazał swojemu strzelcowi górnej wieżyczki skierować swoje karabiny maszynowe na Stiglera, ale nie otwierać ognia, aby go ostrzec. Rozumiejąc wiadomość i będąc pewnym, że bombowiec w końcu opuścił niemiecką przestrzeń powietrzną, Stigler odleciał, salutując załodze.
Lądowanie Brownowi udało się przelecieć 400 km nad Morzem Północnym i wylądować w RAF Seething, bazie 448 Grupy Bombowej, a podczas odprawy po locie poinformował swoich oficerów o tym, jak niemiecki pilot myśliwca pozwolił mu odejść.