Dyplom lekarza uzyskał 3 lipca 1939.
Czas wojny i powojenny Wraz z wybuchem II wojny światowej przeniósł się do Garwolina a następnie wyjechał do Warszawy. Pracował w Szpitalu Praskim pw. Przemienienia Pańskiego jako stażysta, a następnie jako wolontariusz w laboratorium. Uczył się położnictwa i ginekologii, otworzył specjalizację pod kierunkiem dr. R. Welmana.
W 1941 podczas pobytu w Warszawie wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, a potem do szeregów Armii Krajowej. Podjął działalność konspiracyjną pod pseudonimem „Sas”. Zorganizował Sanitariat Obwodu V Praga ZWZ.
Z początkiem 1942 powrócił do Szpitala Powiatowego w Garwolinie. Organizował zabezpieczenie sanitarne oddziałów, miejsc zrzutów alianckich, a przede wszystkim leczenie, w tym operowanie partyzantów.
Po wojnie wrócił do pracy jako starszy asystent w Zakładzie Histologii i Embriologii UP. W 1946 uzyskał stopień doktora medycyny na podstawie rozprawy Badania nad tarczycą świnki morskiej w przebiegu cyklu płciowego.
W tym samym roku włączył się w organizację części klinicznej, a także laboratorium naukowego Kliniki Położnictwa i Chorób Kobiecych Akademii Lekarskiej w Gdańsku.