W nowych pomieszczeniach zorganizował szereg sprofilowanych zakładów-pracowni umożliwiających podjęcie odpowiednich badań naukowych, co zaowocowało opracowaniem własnych tematów naukowych, wieloma doktoratami i habilitacjami. Podobnie jak w Gdańsku, założył działające przy Klinice Studenckie Koło Naukowe.

Rozpoczętą w Gdańsku akcję profilaktyki raka narządu rodnego kobiety, polegającej na zorganizowaniu badań cytologicznych rozmazów pochwowych w celu wykrycia nowotworu szyjki macicy, kontynuował na terenie Polski północno-wschodniej. Pod jego kierunkiem opracowano schemat rutynowego postępowania w wykrywaniu i leczeniu rzęsistkowicy u kobiet.

Był konsultantem wojewódzkim ds. ginekologii i położnictwa.

W 1971 został dyrektorem Instytutu Położnictwa i Chorób Kobiecych AMB powstałego w wyniku reorganizacji a jednocześnie kierownikiem Kliniki Ginekologicznej.

Praca naukowa Koncepcję działalności naukowej swojej i zespołu, oparł na stworzeniu trzech głównych zespołów dysponujących własnym zapleczem laboratoryjnym: